Verroest, nóg een reden waarom visoliesupplementen niet werken

In mijn vorige post beschreef ik waarom visoliesupplementen meestal niet het resultaat geven waar we op hopen. Er is nóg een reden waarom ze vaak niet goed werken: oxidatieve stress, ofwel roest. OxidizedBull_PaulZepeda – Oxidized Bull van Paul Zepeda, te koop voor $5500 – Oxidatieve stress ontstaat wanneer het aantal ‘reactive oxygen species’, ofwel instabiele zuurstofmoleculen, groter wordt dan het lichaam weg kan werken. Niemand ontkomt aan oxidatie, sterker nog, het is onderdeel van onze normale fysiologie. Instabiele zuurstofmoleculen zijn een natuurlijk bijproduct van aerobe (dwz met behulp van zuurstof) energieproductie (1). Normaal gesproken probeert het lichaam die instabiele zuurstofmoleculen weg te werken met antioxidanten, waaronder de vitamines C en E en beta-caroteen. Desalniettemin reageren die instabiele zuurstofmoleculen gemakkelijk met andere moleculen waardoor de structuren, waar die andere moleculen deel van uitmaken, beschadigd raken. Zolang het lichaam goed in staat is om die schade te herstellen, lijkt die schade positieve effecten te hebben. Die beschadigingen zijn een belangrijk onderdeel van communicatie tussen verschillende lichaamscellen, ze spelen een belangrijke rol in het afweersysteem, en ze zijn belangrijk in het herstellen van de homeostase (2). Wordt het aantal instabiele zuurstofmoleculen groter dan het lichaam aankan, dan leidt dat tot verminderd functioneren van de cellen en uiteindelijk tot het afsterven van lichaamscellen. Meervoudig onverzadigde vetten, zoals die in visolie, zijn extra gevoelig voor schade door instabiele zuurstofmoleculen, doordat ze in hun dubbele verbindingen, die verbindingen die ze de titel onverzadigd geeft, meerdere waterstofatomen hebben. Die waterstofatomen reageren heel gemakkelijk met instabiele zuurstofmoleculen. Het slechte nieuws is, dat niet alleen visoliesupplementen uit meervoudig onverzadigde vetten bestaan. Ook de hersenen bevatten heel veel onverzadigde vetten. Dat is extra problematisch, doordat de hersenen ook nog eens veel zuurstof gebruiken, én maar heel weinig antioxidanten bevatten. De hersenen zijn dus extra gevoelig voor de gevolgen van oxidatieve stress. En inderdaad, er is een relatie tussen depressie en oxidatieve stress. In de laatste tien jaar is een heel aantal onderzoeken gepubliceerd die aantoonden dan depressieve patiënten meer oxidatieve stress hadden dan niet-depressieve patiënten, alhoewel er ook onderzoeken gepubliceerd werden waarin die relatie niet gevonden werd. Een recent gepubliceerde meta-analyse, waarin een overzicht van al die onderzoeken gegeven wordt, laat zien dat depressie overall gerelateerd is aan meer oxidatieve stress (3). Geef je depressieve patiënten visolie zonder de antioxidanten die van nature in verse vis zitten, dan zouden die vetten wel eens geoxideerd kunnen raken en schade kunnen berokkenen. Misschien wel nóg interessanter is het resultaat dat oxidatieve stress gelinkt is aan meer ontstekingsreacties (4) en aan kortere telomeren (5, 6). Telomeren geven een indicatie van veroudering en had ik de rol van ontstekingen in depressie al eens beschreven? Referenties

  1. Turrens JF. Mitochondrial formation of reactive oxygen species. Journal of Physiology-London. 2003 OCT 15 2003;552(2):335-44.
  2. Adibhatla RM, Hatcher JF. Lipid oxidation and peroxidation in CNS health and disease: From molecular mechanisms to therapeutic opportunities. Antioxidants & Redox Signaling. 2010 JAN 2010;12(1):125-69.
  3. Black CN, Bot M, Scheffer PG, Cuijpers P, Penninx BWJH. Is depression associated with increased oxidative stress? A systematic review and meta-analysis. Psychoneuroendocrinology. 2015 JAN;51:164-75.
  4. Rawdin BJ, Mellon SH, Dhabhar FS, Epel ES, Puterman E, Su Y, et al. Dysregulated relationship of inflammation and oxidative stress in major depression. Brain Behav Immun. 2013 JUL;31:143-52.
  5. Wolkowitz OM, Mellon SH, Epel ES, Lin J, Dhabhar FS, Su Y, et al. Leukocyte telomere length in major depression: Correlations with chronicity, inflammation and oxidative stress – preliminary findings. Plos One. 2011 MAR 23;6(3):e17837.
  6. Liu Z, Zhang J, Yan J, Wang Y, Li Y. Leucocyte telomere shortening in relation to newly diagnosed type 2 diabetic patients with depression. Oxidative Med Cell Longev. 2014:673959.
Advertisements

14 thoughts on “Verroest, nóg een reden waarom visoliesupplementen niet werken

  1. Cunnane noemt jodium en koper als essentiële factoren ter voorkoming van lipide peroxidatie. Beide zijn overvloedig aanwezig in een shore based voeding en extreem schaars in alle overige diëten. Aangezien met name DHA voornamelijk een structurele functie heeft – opbouw van de fosfolipiden waaruit onze hersenen zijn opgebouwd – doet het lichaam er alles aan om die langketenige vetzuren snel in te bouwen. Misschien is er bij mensen met depressie iets aan de hand waardoor dat inbouwen niet goed lukt en er dus meer gelegenheid tot peroxidatie is. Dan zou de peroxidatie geen oorzaak, maar een epifenomeen zijn.

    1. Hmmm, EPA en DHA effectiever in de vorm van kant en klare fosfolipiden (PL, in vis, kril, orgaanvlees) dan in de vorm van triglyceriden (geëxtraheerde visolie). We zijn evolutionair voorbereid op PL’s maar niet op hoge doses TAG-gebonden PUFA’s…
      —————————
      6. Biological Activities of PL-Bound EPA and DHA

      n-3 HPUFAs in fish products are mainly bound to PLs, while in fatty fish, such as salmon, n-3 HPUFAs are bound to PLs and TAGs in a 40 : 60 ratio [83]. On the contrary, most of n-3 HPUFAs available as supplement, like FO, consist almost exclusively of TAG-bound n-3 HPUFAs. This seems like an important issue since dietary PLs have consistently been shown, per se, to affect plasma and liver lipid levels in experimental animals [84]. A recent work has demonstrated that the addition of dairy milk PLs to the diet at a level of 2.5% by weight (wt%) can reduce cholesterol and TAG levels in high-fat-fed C57BL/6 mice [85

      ****
      Interestingly, early observations suggested that dietary HPUFAs esterified to PLs rather than TAGs are more effective substrates for brain tissues accretion in term baboons [125

      *****
      Two studies [49, 96] showed that dietary DHA and EPA in the form of PLs are superior to TAGs with respect to the preservation of glucose homeostasis and the reversal of hepatic steatosis, adipocyte hypertrophy, and low-grade inflammation.

      ****
      It is clearly emerging that dietary PL-bound EPA and DHA affect endocannabinoid biosynthesis at much lower doses than EPA and DHA in TAG form, probably because of the higher incorporation into tissue PLs, and positively modify several parameters of the metabolic syndrome.

      EPA and DHA esterified to PLs are one of the major n-3 HPUFA dietary forms in our diet. We therefore have been exposed to this form throughout our evolution maximizing the ability to fully exploit the EPA and DHA nutritional properties.

      Future studies should address whether the peculiar property of dietary EPA and DHA bound to PLs to modulate the endocannabinoid system is also effective in ameliorating other pathological conditions where dietary EPA and DHA seem to exert beneficial activities such as cancer and psychiatric disorders.

      http://www.hindawi.com/journals/bmri/2013/965417/

      1. Ja, gewoon vis en schelpdieren. Ik wist niet dat het zo’n verschil maakte (fosfolipiden of triglyceriden), dus bedankt voor deze post 😉 . Telkens weer blijkt dat afsnijden wordt afgestraft.

  2. Dus mijn potje visoliecapsules er maar eens bij gepakt. Daar zit behalve EPA en DHA ook een ‘oxidantenvoedingsbodem om een optimale werkzaamheid te waarborgen’ (volgens de fabrikant) te weten vitamine E. Maakt dat nog wat uit of kan ik dit potje gevoeglijk de vuilnisbak in pletteren?

  3. Dit dacht ik dus ook al. Aan de ene kant wordt omega6 steeds meer als een duivel gezien, mede doordat het snel oxideert. Maar omega3 doet dat natuurlijk ook, ondanks dat we daar wel meer van binnen moeten krijgen… op een verantwoorde/natuurlijk manier. Niets in de natuur staat op zichzelf 😉

    Goeie!

  4. De meeste omega-3 visolie supplementen hebben geen effect en sommige beperkt en zijn slechts 3-7 uur in je lichaam werkzaam. De vitamine E tocoferolen, toegevoegd om oxidatie te voorkomen kunnen zelfs oxidatieve stress verergeren. Uit onderzoek bleek dat krill-olie 3 uur, omega-3 olie 7 uur, levertraanolie 15 uur in ons lichaam actief zijn.
    Een combinatie van een synergetische samengestelde Olie (Universiteit van Milaan en Trondheim) van omega-3 visolie met polyfenolen van Olijven en vitamine D en tocoferolen, toont aan dat deze 35 uur werkzaam is en ook er voor zorgt dat deze behalve in de celmembranen ook in de cel actief zijn.
    Het duurt 120 dagen voordat de omega-3 EPA en DHA optimaal aanwezig zijn en dit is te teste ment een simpele bloedtest (Trondheim test) middels een vingerprik. 95% hebben een optimaal resultaat na 120 dagen, 4% heeft meer tijd nodig 8-10 maanden en 1% is niet in staat om voldoende omega-3 op t nemen. Uitgaande van een bloedconcentratie tussen 8 en 12 %.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s