Voeding als medicijn tegen auto-immuunaandoeningen (2)

In 2018 schreef ik al eens iets over auto-immuunaandoeningen. Nu, in 2022, lijk ik beter te zijn gaan begrijpen waaróm voeding aut-immuunaandoeningen kan helpen genezen. In het in 2020 verschenen boek Gut and Physiology Syndrome, de opvolger van Gut and Psychology Syndrome, deelt Natasha Campbell-McBride haar visie op auto-immuunziekten. In eerste instantie begreep ik niet zo goed wat ze eigenlijk schreef, dus was ik blij dat Henderina Mantel, die Gut and Physiology Syndrome aan het vertalen is, er een stukje over schreef. Maar om heel eerlijk te zijn, snapte ik het toen nog niet.

Dus toch nog maar een keer het hoofdstuk Immune System in Gut and Physiology Syndrome doorgelezen. Natasha Campbell-McBride heeft steeds hele fijne inzichten over de link tussen veel verschillende psychische en lichamelijke klachten en aandoeningen, maar ze schrijft wel behoorlijk chaotisch. De clue komt dit keer vrijwel aan het eind van de betreffende paragraaf (What is auto-immunity, p39-45) en wel ergens halverwege een alinea. “Het immuunsysteem doet er alles aan om vervuilde en beschadigde weefsels en organen op te schonen” (mijn vertaling). Aha, vervuilde [contaminated] en beschadigde [damaged] weefsels en organen. De rest van de paragraaf gaat inderdaad over de verschillende bronnen van die vervuiling en de manier waarop weefsels en organen beschadigd raken.

Vervuiling is afkomstig uit de darm
Zoals gewoonlijk, is haar standpunt dat het overgrote deel van de vervuiling afkomstig is uit de darm. Ik deel die visie. Zoals ik eerder schreef, is er bij álle auto-immuunziekten waarbij dit onderzocht is, een verhoogde doorlaatbaarheid van de darm gevonden, een leaky gut. En dus kunnen er onverteerde voedseldeeltjes en zelfs bacteriën en virussen in het bloed terecht komen, terwijl ze daar niet horen. En hoe meer ongunstige bacteriën er in de darm leven, hoe meer gifstoffen er ook in de darm zelf geproduceerd worden. En die beschadigen op hun beurt de darmwand verder, waardoor alles alleen maar erger wordt. Maar ook via de longen en de huid kan er heel wat in ons lichaam terecht komen. Denk aan vervuilde lucht (inclusief rook van cigaretten en shag), schoonmaakmiddelen, stoffen die vrijkomen uit (nieuwe) tapijten en meubels, verf, gewasbeschermingsmiddelen (landbouwgif), en via de huid aan wasmiddelen, cosmetica, stoffen uit huidverzorgingsproducten.

Immuunsysteem ruimt beschadigd bindweefsel op
Via de bloedbaan kunnen die deeltjes op allerlei plekken terecht komen, waar het schade veroorzaakt. Campbell-McBride heeft de hypothese dat bindweefsel als een soort magneet werkt voor vervuilende stoffen [toxins] én heel gemakkelijk beschadigd raakt. Door de manier waarop bindweefsel is opgebouwd, kunnen andere stoffen zich er gemakkelijk aan hechten, waardoor de bindweefseleiwitten beschadigd raken. Nu wil het lot dat ongeveer een derde van alle eiwitten in ons lichaam bindweefsel is. En je raadt het al, het immuunsysteem gaat de rommel opruimen. En daar kunnen dus heel wat zogenoemde auto-immuunaandoeningen uit voortkomen, van rheumatoïde artritis tot lupus erythematosus, en van psoriasis tot carpaal tunnel syndroom en Raynaud. Volgens Campbell-McBride zouden we die eigenlijk vervuilingsziektes [contamination diseases] moeten noemen.

Immuunsysteem ruimt vervuild vetweefsel op
Het lichaam zal tegelijkertijd ook proberen schadelijke stoffen ergens op te slaan. Vetweefsel is daar een zeer geschikte, zij het ongewenste, plek voor. Ging het alleen om onderhuids vetweefsel, dan was de schade misschien te overzien. Maar vergeet niet dat ons hele zenuwstelsel, inclusief de hersenen, voor het grootste deel uit vetten bestaat. Evenals de organen die hormonen produceren, zoals de schildklier, de pancreas (waar niet alleen hormonen geproduceerd worden die de bloedsuikerspiegel reguleren, maar ook verschillende spijsverteringshormonen) en ons beenmerg, wat de oorsprong is van alle immuuncellen. Het immuunsysteem gaat zijn best doen om de troep op te ruimen en voilà, er ontstaan auto-immuunaandoeningen in de hersenen (MS, Parkinson, dementie, neuropathie, …), in de endocriene organen (Hashimoto, Graves, diabetes type I, …) of van het bloed (trombocytopenie, Evan’s, neutropenie en misschien is dit ook wel mede de oorzaak van leukemie).

Voeding en auto-immuunaandoeningen
En dan staat je dus een paar dingen te doen:
1. Zorg dat die bronnen van vervuiling waar je zelf invloed op hebt weggenomen worden: geen nieuwe meubels en tapijten, geen schadelijke cosmetica, wasmiddelen, schoonmaakmiddelen, bespoten voedingsmiddelen, schilderen alleen met verf op waterbasis, niet roken, vervuilde lucht vermijden
2. Vermijd alles wat de doorlaatbaarheid van de darmwand kan vergroten: gluten, alcohol, stress (psychosociale stress, stress door roken, stress door te weinig vetoplosbare vitaminen, stress door te veel (beschadigde) omega-6 vetten, stress door verkeerde darmbacteriën) en koolhydraten uit granen, suikers en siropen
3. Repareer je darmen met bouillon, (gestoofd) vlees, (rauwe) eieren en wildgevangen vette vis. Henderina Mantel kan je daar online bij helpen. Voor face-to-face begeleiding kun je bij mij terecht, bijvoorbeeld middels een leefstijlretraite
4. Zorg voor herstel van je darmflora: ga (langzaamaan) kefir gebruiken en andere wild gefermenteerde producten als je daar je hobby van wilt maken

2 thoughts on “Voeding als medicijn tegen auto-immuunaandoeningen (2)

  1. Goed stuk Esther. Deze informatie zou veel meer mensen moeten bereiken.
    Ook zou ik willen pleiten voor het verstrekken van probiotica aan kinderen van 0 tot en met 3 jaar en aan zwangere vrouwen. Uit onderzoek blijkt, dat het microbioom tot het 3e levensjaar verandert. Daarna ligt het vast en kan het slechts tijdelijk worden aangepast. Het keert bijna altijd terug naar de blauwdruk van het 3e levensjaar. Ook weet men nu, dat een baby het microbioom van de moeder krijgt. Als het microbioom van de moeder al verminderd is, door bijvoorbeeld in het oppervlaktewater aanwezige stoffen, stress, ongunstige voedingskeuze of medicatie, dan zou dus de baby al met een verminderd microbioom beginnen. Een lange termijn onderzoek naar het effect van probiotica tijdens zwangerschap en in de 1e 3 levensjaren, over verschillende generaties, zou meer inzicht geven.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s